Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2014

Ουλαλούμ - Νέος κύκλος

Ξανά εδώ, στον κυβερνοχώρο του Ραδιόφωνο108. Νέος κύκλος εκπομπών με την ίδια λογική: Ουλαλούμ, μια εκπομπή για τις ρίζες.Πολλές και πολλοί με ρωτούν γιατί εκπέμπω σε αυτή τη γωνιά του ψηφιακού σύμπαντος και δε βγαίνω στις λεωφόρους να στήσω την πραμάτεια μου. Δεν έχω μια ξεκάθαρη απάντηση. Λίγο η αγάπη για τα ρεμάλια που συντηρούν αυτή τη γωνία, λίγο η έλξη που νοιώθω προς το άγνωστο και το άσημο και κυρίως γιατί δεν έχω και καμιά καλύτερη προσφορά. Η αλήθεια είναι ότι η παγκόσμια περιοδεία μου στα ραδιόφωνα του πλανήτη στέφθηκε με παταγώδη αποτυχία. Λονδίνο, Καναδά, Αυστραλία, πουθενά δεν πίστεψαν πραγματικά ότι κάνω αυτό που κάνω, ούτε ότι οι εκπομπές μου είναι δικές μου καν. Με καταδίκασε η νέα φήμη του Έλληνα στην παγκόσμια κοινή γνώμη, αυτή του ανέστιου εργάτη που θα πει κάθε είδους ψεμματάκια για να βρει δουλίτσα (πλακάκια ξέρεις να βάζεις; Ξέρω. Μπετά ρίχνεις; Ξέρω. Λάντζα κάνεις; Βέβαια. Ραδιόφωνο κάνεις; Εννοείται.).

Τι να κάνεις, είμαστε έρμαια των μοιραίων καιρών που ζούμε. Δεν το παίρνω προσωπικά και συνεχίζω την έφοδο προς τους ουρανούς. Η επιλογή της μουσικής σε αυτή την εκπομπή έγινε από τον εξαιρετικό Dozen  Draft, πάγιο συνοδοιπόρο στην τεχνική υλοποίηση αυτής της εκπομπής. Καλή ακρόαση.




Πλέυ λιστ:
Atlas Sound - Ghost story

Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2014

Είναι το Βασικό Εισόδημα ο θεσμός που θα αναγεννήσει το κοινωνικό κράτος;


Του Γιώργου Καλλή
Πως θα μας φαινότανε αν μήνας έμπαινε μήνας έβγαινε το κράτος κατέθετε στον λογαριασμό κάθε πολίτη, ανεξαρτήτως παραγωγικής δραστηριότητας, από 600 ευρώ να τα αξιοποιήσει όπως θέλει. Ο θιασώτης μιας τέτοιας ρηξικέλευθης πρότασης, του περίφημου Βασικού Εισοδήματος, Philippe van Parijs είναι σίγουρος ότι ένα τέτοιο  αναδιανεμητικό εργαλείο θα βοηθήσει καταλυτικά τις σύγχρονες κοινωνίες συμπεριλαμβανομένης της χειμαζόμενης από την κρίση Ελλάδας. Μια πρόταση όμως πάντα έχει αντίλογο και η συγκεκριμένη δεν αποτελεί εξαίρεση.*

26 με 28 Σεπτεμβρίου φιλοξενείται στην Αθήνα διεθνής συνάντηση για το βασικό εισόδημα με πλήθος διακεκριμένων ομιλητών, ακαδημαϊκών και ακτιβιστών. Η πρωτοβουλία πολιτών για το βασικό εισόδημα συγκέντρωσε πέρυσι 285.000 υπογραφές στην διακήρυξή της προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το βασικό εισόδημα δεν πρέπει να συγχέεται με τον ελάχιστο μισθό. Είναι μια πρόταση τόσο απλή όσο είναι και ριζοσπαστική. Ζητά την παροχή ενός βασικού εισοδήματος σε όλους τους πολίτες ενός κράτους, χωρίς προϋποθέσεις, ανεξαρτήτως δηλαδή από το αν κάποιος δουλεύει ή όχι, ανεξαρτήτως από την ηλικία του, ανεξαρτήτως από το αν λαμβάνει άλλα επιδόματα. Από την στιγμή που γεννιέσαι, το Κράτος σου εγγυάται ως πολίτη, ας πούμε ένα ποσό περί τα 600 ευρώ το μήνα, τα οποία θα μπαίνουν στον λογαριασμό σου έως ότου πεθάνεις. 

Το βασικό εισόδημα είναι ένας ρηξικέλευθος θεσμός και οι θιασώτες του ευελπιστούν να γίνει η αιχμή του δόρατος για την μεταρρύθμιση και εξέλιξη του κοινωνικού κράτους, κάτι ανάλογο με τα αιτήματα για την κοινωνική ασφάλιση και την δημόσια υγεία τον περασμένο αιώνα. Η λογική του έγκειται στο ότι δεν νοείται στις σύγχρονες Δυτικές κοινωνίες, με τον πλούτο τον οποίο παράγουν, να υπάρχουν ακόμα άνθρωποι οι οποίοι δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τις βασικές τους ανάγκες και να μην έχουν εξασφαλισμένα τα προς το ζην. Δεν δικαιολογείται με τόσο πλούτο να υπάρχει ακόμα φτώχια. Ο εθνικός πλούτος είναι (εν μέρει) κοινό προϊόν, βασίζεται στην παρουσία και εργασία όλων μας, πέρα από το αν και πόσο αποτιμάται αυτή στην αγορά εργασίας. Ένα ελάχιστο εισόδημα το οποίο να εξασφαλίζει την επιβίωση μας το δικαιούμαστε όλοι ως πολίτες του κράτους του οποίου είμαστε μέλη. Μόνο μια πολιτεία με πολίτες οι οποίοι δεν ξοδεύουν όλες τις δυνάμεις τους στον καθημερινό αγώνα για επιβίωση δύναται να είναι πραγματικά δημοκρατική καθότι οικονομική ανασφάλεια συνεπάγεται και αδυναμία ουσιαστικής συμμετοχής στην πολιτική ζωή.

Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Παλιομοντερνισμοί

Ταξιδεύω πολύ, πάω και λονδίνο, πάω και καναδά στην Constellation Records που παίζει μουσικάρες. Από τον Resonance Fm έμαθα το grime. Το άκουσα, πλάκα έχει, διαχέει τον ρυθμό και έχει και ήχους μήτρας που δίνουν μια αίσθηση μυστήριας οικειότητας.
Κουράστηκα όμως λίγο με αυτό το συνεχές κυνηγητό της νεωτερικότητας, συνέχεια σα χαζός κοιτάζω και προσπαθώ να καταλάβω από τα συμφραζόμενα τι είναι αυτό το εκάστοτε νέο στυλ.
Και ξαφνικά, με αφορμή μια επίσκεψη μου στην αυστραλία, διαπιστώνω ότι ο Ψαραντώνης είναι αυτή τη στιγμή ΤΟ hot ελληνικό όνομα στο εξωτερικό. Ποιός Φραγκούλης και ποιά Νάνα Μούσχουρη, ο Αντώνης Ξυλούρης καλύπτει χώρους από το ροκ μέχρι την κλασική  με δυνατές συνεργασίες. Εδώ π.χ Ο Ψαραντώνης συμμετείχε στο πρωτοχρονιάτικο Ολλανδικό κονσέρτο με ορχήστρα της Nederlands Blazers Ensemble. Ερμήνευσε το "Όσο βαρούν τα σίδερα" στο Concertgebouw, το ναό της κλασικής μουσικής του Άμστερνταμ. Η πρωτοχρονιάτικη εκδήλωση μεταδόθηκε από την κρατική τηλεόραση της Ολλανδίας.
Ή εδώ κι εδώ έχουμε δύο απόσπάσματα από τις εμφανίσεις του στην Αυστραλία, με άψογο πανκ στυλ και με τον ντράμερ των Dirty Three Jim White με τον οποίο ο Ψαρογιώργης, υιός και ταίρι του Αντώνη, έχουν τους Xylouris White, ένα τελείως αβάντγκαρντ σχήμα που παίζει Λονδίνο και δεξιά αριστερά παρακαλώ.

Τετάρτη, 2 Ιουλίου 2014

Vespa


Vespa

Λίγο νωρίς αλλά την παίρνω και φεύγω βόρεια – δυτικά σε λιγοστούς φίλους καλούς......ο Antistas έχει αναλάβει την μουσική άψογα και μετά καμιά Λήμνο, με λιγια λόγια μην σας κουράζω, δρόμοι πολλοί.....καλό καλοκαίρι.

Κατερίνα ευχαριστώ για την φωτογραφία

Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2014

Ζώον, ε ζώον!

αχ αυτός ο ευρωπαϊκός πολιτισμός. Που θα ήμασταν χωρίς αυτόν; Στα δέντρα με τσι πιθήκοι θα ήμασταν. 
Μ.Χ.

Ζωολογικοί κήποι με ανθρώπους; Φυσικά και υπήρξαν!

Οι ανθρώπινοι «ζωολογικοί» κήποι, που ονομάζονταν επίσης «εθνολογικές εκθέσεις» ή «Negro Villages», ήταν χώροι (περιφραγμένα θεματικά πάρκα) στα οποία εκθέτονταν δημόσια ζωντανοί άνθρωποι τον 180, τον 19ο και στις αρχές του 20ου αιώνα. Αυτό συνέβαινε ώστε οι «πολιτισμένοι» Ευρωπαίοι να δείξουν και να τονίσουν τις πολιτιστικές διαφορές μεταξύ εκείνων δηλαδή του δυτικού πολιτισμού και των μη ευρωπαϊκών λαών. Όπως ήταν επόμενο αυτά τα θεματικά πάρκα χρησιμοποιήθηκαν συχνά ή μόνο για ρατσιστικούς σκοπούς και για να επιβεβαιώσουν έτσι την θεωρία του Δαρβίνου.
Ανθρώπινους ζωολογικούς κήπους βρίσκουμε στη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, τη Βαρσοβία, τη Βαρκελώνη, το Αμβούργο και άλλες πόλεις σε όλο τον κόσμο. Ένα «Negro Village» ήταν ο πόλος έλξης για τους παριζιάνους το 1889. Πάνω από 28 εκατομμύρια τον επισκέφτηκαν.
Τους Αφρικανούς τους φωτογράφιζαν δίπλα σε πιθήκους και χιμπατζήδες για να δείξουν στους

Αντί κουπονίου φακής

"Αλλο δραματικό φαινόμενο είναι να υπάρχουν εργαζόμενοι που καθυστερούν μισθούς από 3 ώς και 9 ή 12 μήνες στους εργοδότες τους." γελάμε να μη τρελαθούμε. μ.χ.
18/06/14

ΠΑΜΕ ΛΟΥΚΕΤΟ – ΠΑΜΕ ΜΟΥΝΤΙΑΛ

Του Λάκη Μπέλλου - Αντί κουπονίου φακής

   

Παλιότερα χρησιμοποιούσαμε την έκφραση «αντί πινακίου φακής», εννοώντας το χαμηλό ή ευτελές τίμημα για μία πώληση ή για παροχή κάποιας υπηρεσίας. Τώρα χρησιμοποιούμε την έκφραση «αντί κουπονίου φακής» μετά την έκθεση-γνωστοποίηση της ΓΣΕΕ που μας έκανε γνωστό ότι οι περισσότεροι εργαζόμενοι πληρώνονται με κουπόνια σε είδος
Τέλος, λοιπόν, το «αντί πινακίου φακής» και πλέον «αντί κουπονίου φακής». Και όχι μόνο. Και άλλων προϊόντων. Θεωρείται πια «νόμος» η πληρωμή του μισθού με κουπόνια για σούπερ μάρκετ. Αυτό συμβαίνει γιατί στο τέλος του μήνα μπορείς να πας στο σούπερ και να πάρεις αντί για τον πενιχρό μισθό σου, ένα σωρό προϊόντα:
 4 φακές
2 φασόλια
5 τεμάχια μακαρονάκι κοφτό
6 γραμμάρια φέτα
41 κόκκους ρυζιού
σούσι για τους υψηλότερα αμειβόμενους
και μια ρώγα σταφυλιού, γιατί μάζευε κι ας είναι και ρώγες.
Ορισμένοι αδιόρθωτοι χαρακτηρίζουν «Μεσαίωνα» την κατάσταση, αλλά αυτοί είναι λαϊκισμοί του κερατά, γιατί δεν είναι Μεσαίωνας, αλλά προϊστορική εποχή.
Πάντως, υπάρχουν και προσλήψεις νέων κάτω των 25 ετών με τον αστρονομικό μισθό των 180 ευρώ τον μήνα, με τον οποίο μπορείς να αγοράσεις ακόμα και ένα τσουβάλι φακή.
Αλλο δραματικό φαινόμενο είναι να υπάρχουν εργαζόμενοι που καθυστερούν μισθούς από 3 ώς και 9 ή 12 μήνες στους εργοδότες τους.                   

Κυριακή, 8 Ιουνίου 2014

Έργα και ημέρες της Monsanto




Εν όψει της εισβολής μεταλλαγμένων ειδών στην Ευρώπη, ύστερα από ομόφωνη συμφωνία των κρατών μελών της ΕΕ, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να ρίξουμε περισσότερο φως στους λόγους για τους οποίους τέτοιες αποφάσεις αποτελούν κάτι παραπάνω από σοβαρότατο κίνδυνο όχι μόνο για την υγεία των πληθυσμών αλλά και για την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος. 

Επιμέλεια: Μικαέλα Κόλλι

Παρ’όλο που τα τελευταία χρόνια έχει εγκριθεί στην Ευρώπη η καλλιέργεια τεσσάρων μεταλλαγμένων σπόρων, μόνο το καλαμπόκι MON810 της Monsanto καλλιεργείται σήμερα, καθώς η καλλιέργεια των υπόλοιπων δύο ειδών καλαμποκιού (ΒΤ176 και Τ25) και της πατάτας Amflora, εγκαταλείφθηκε.
Οι θάνατοι και οι αρρώστιες που έχουν προκληθεί από προϊόντα της Monsanto στα χρόνια της λειτουργίας της, σε συνδυασμό με τις καταστροφές του φυσικού περιβάλλοντος, από την Αφρική ως την Αρκτική, έχουν ξεσηκώσει μαζικό κύμα διαμαρτυριών, ιδιαίτερα στην Αμερική. Και ενώ μέχρι σήμερα η Ευρώπη είχε εφαρμόσει απαγόρευση των προϊόντων της, φαίνεται ότι η συμφωνία, που προωθήθηκε από την Ελλάδα ως προεδρεύουσα χώρα, προμηνύει την έγκριση των κυβερνήσεων για την έλευση των μεταλλαγμένων και το ξέσπασμα λαϊκών αντιδράσεων εναντίον τέτοιων αποφάσεων που, με σκοπό το κέρδος, ανοίγουν το δρόμο στις πολυεθνικές μεταλλαγμένων ειδών.
 Σύμφωνα με έκθεση της οργάνωσης «Μarch against Monsanto», που δημοσιεύεται στο AlterNet, μερικοί από τους βασικότερους λόγους για τους οποίους θα έπρεπε να απαγορευθούν τα προϊόντα της Monsanto είναι οι εξής:

Πρόκειται για μια κερδοσκοπική εταιρία που παρασκευάζει δηλητηριώδη χημικά.
Με μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία της εταιρίας διαπιστώνει κανείς ότι η αλήθεια απέχει παρασάγγας από όσα η ίδια ισχυρίζεται ότι πρεσβεύει.
Η Monsanto ιδρύθηκε το 1901 στο St. Louis του Μισούρι των ΗΠΑ από τον Τζον Φράνσις Κουήνι, βετεράνο της φαρμακευτικής. Από τότε έχει αλλάξει άρδην η συμπεριφορά, η ισχύς και η εξάπλωση της εταιρείας. Το πρώτο προϊόν που παρασκεύασε ήταν σακχαρίνη, η οποία είναι ένα τεχνητό γλυκαντικό που χρησιμοποιείται για να αυξήσει την αίσθηση του γλυκού σε ποτά, ζαχαρωτά, κουλουράκια, οδοντόπαστες, φάρμακα κ.α. Το προϊόν είχε επιτυχία και έτσι η Monsanto πούλησε τη σακχαρίνη στην Coca Cola. Δυστυχώς, όμως, έχει συσχετισθεί με ευερεθιστότητα, υπερτονία, αϋπνίες και στραβισμό, που υποχωρεί 36 ώρες μετά την κατάποση της. Όπως αναφέρεται σε δύο αναφορές για τη σακχαρίνη, η υπερβολική δόση πορεί να προκαλέσει αντιδράσεις γενικευμένου οιδήματος, ολιγοουρίας και αλβουμινουρίας.
Στη συνέχεια, η Monsanto εξαπλώνεται στην Ευρώπη παράγοντας ασπιρίνη, βανιλλίνη, συνθετικό καουτσούκ και σαλικυλικό οξύ. Στη δεκαετία του 1920 η εταιρεία επεκτάθηκε σε βασικά βιομηχανικά χημικά προϊόντα. Τη δεκαετία του 1940 η Monsanto γίνεται κορυφαίος παραγωγός πλαστικών με τις συνθετικές ίνες και το πολυστυρένιο. Από τότε παραμένει μία από τις 10 μεγαλύτερες χημικές βιομηχανίες ανά τον κόσμο.
Είναι σημαντικό ότι ένα από τα πιο διάσημα προϊόντα της Monsanto είναι ένα εντομοκτόνο και αποφυλλωτικό, το «Αgent Orange», που το κατασκεύασε σε συνεργασία με το αμερικανικό κράτος και χρησιμοποιήθηκε στον πόλεμο του Βιετνάμ. Το συγκεκριμένο παρασκεύασμα προκάλεσε, και συνεχίζει να προκαλεί,  καρκίνο, γενετικές μεταλλάξεις σε βρέφη και ενήλικες, ακρωτηριασμούς και ακόμα και θάνατο όχι μόνο των 500.000 χιλιάδων γηγενών αλλά και πολλών αμερικανών στρατιωτών. Μάλιστα, όταν το 1978 Αμερικανοί στρατιώτες βετεράνοι του Βιετνάμ κατέθεσαν μήνυση εναντίον του Agent Orange, η Μονσάντο χρηματοδότησε μελέτες και χειραγώγησε τα αποτελέσματα ώστε να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι η συγκεκριμένη διοξίνη δεν είναι καρκινογόνος.
Εκτός από τη σακχαρίνη και τo Agent Orange, έχει στο ενεργητικό της την παραγωγή του DDT (διχλωροδιφαινυλοτριχλωροαιθάνιο), ενός από τα πιο γνωστά συνθετικά εντομοκτόνα, με μακρά, μοναδική και αμφιλεγόμενη ιστορία, που χρησιμοποιήθηκε για την καταπολέμηση της ελονοσίας. Παρ’όλο που το DDT έχει συνδεθεί με κάποιες μορφές διαβήτη και καρκίνου, δεν είναι τόσο τοξικό για τον ανθρώπινο οργανισμό. Εντούτοις, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα περιβαλλοντικά εγκλήματα στην ανθρώπινη ιστορία εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν είναι βιοδιασπώμενο και έχει εξαπλωθεί σε όλη την υφήλιο. Σύμφωνα με αμέτρητες έρευνες, τα ραντίσματα με DDT είχαν ως αποτέλεσμα τον αφανισμό ψαριών, εντόμων και πουλιών από την Αφρική ως την Αρκτική.
Τέλος, ένα από τα βλαβερά προϊόντα της είναι το PCB, που χρησιμοποιείται ως ψυκτικό υγρό και η έκθεση σε αυτό προκαλεί καρκίνο, γεννήσεις παιδιών με χαμηλό δείκτη νοημοσύνης, μείωση λειτουργίας θυρεοειδούς και διαταραχή των σεξουαλικών ορμονών. Όταν, το 1966, κάποιοι επιστήμονες έριξαν ψάρια στο κανάλι του Σνόου Κρικ όπου ρίχνονταν ποσότητες PCB τα ψάρια πέθαναν μέσα σε 3.5 λεπτά. Και ενώ η Monsanto ενημερώνει την πολιτεία για τη τοξικότητα και τους κινδύνους του υγρού και τη συμβουλεύει να ζητήσει από τους κατοίκους να εγκαταλείψουν την περιοχή, εκείνη μένει κυριολεκτικά αμέτοχη.
Τα χημικά προϊόντα της Monsanto συνεχίζουν να έχουν αντίκτυπο στον κόσμο, τόσο εντός όσο και εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών, και να τη θέτουν συνεχώς αντιμέτωπη με δικαστικές αγωγές. Επιστημονικές μελέτες έχουν συνδέσει τα χημικά παρασιτοκτόνα που παράγει με τη νόσο του Πάρκινσον, νόσο του Alzheimer, τον αυτισμός και τον καρκίνο.
Ένα άλλο παράδειγμα της χημικής τρέλας της Monsanto ήρθε τον Φεβρουάριο, όταν ένα γαλλικό δικαστήριο την έκρινε ένοχη για τη δηλητηρίαση από χημικά ενός Γάλλου καλλιεργητή, του Πολ Φρανσουά. Ο αγρότης που υπέστη νευρολογικά προβλήματα, όπως απώλεια μνήμης, πονοκεφάλους και τραύλισμα μετά από την εισπνοή του ζιζανιοκτόνο Lasso της Monsanto, το 2004, κατηγορεί τη γιγαντιαία επιχείρηση για τη μη παροχή επαρκών προειδοποιήσεων σχετικά με την ετικέτα του προϊόντος.

Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2014

"Πρέπει να κάνουμε το παρόν να αξίζει. Και αυτό δεν γίνεται με το κεφάλι μέσα στο facebook"

"Σήμερα, αβανγκάρντ είναι οι χώροι όπου θα βρεις και άλλους τρελούς σαν κι εσένα και θα μιλάτε για τα βιολογικά καρότα". Έγραψε! Μ.Χ.

ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ ΜΑΚΟΣ
Της Νόρας Ράλλη
Αν έχεις για δάσκαλο τον Μαν Ρέι και μαθητή τον Αντι Γουόρχολ, τι άλλο μπορεί να θες από τη ζωή σου; Κι όμως, στα 66 του χρόνια –που καθόλου δεν του φαίνονται– ο ελληνικής καταγωγής Κρίστοφερ Μάκος έχει ακόμα νεανική γοητεία και μανιακή ενέργεια. Εζησε όλη του τη νεοϋορκέζικη ζωή ως μποέμ στο Γουέστ Βίλατζ, απ’ όπου περιφέρεται στην πόλη μόνο με ποδήλατο. Και τώρα έρχεται στην Ελλάδα με αφορμή μια ομιλία του την Τετάρτη στο Μέγαρο Μουσικής.

Εχει καταγράψει την καλλιτεχνική σκηνή της Νέας Υόρκης από το 1970 και μετά, την πανκ και ροκ σκηνή του ’80 και του ’90 στην Αμερική, αλλά και την αρχιτεκτονική και καλλιτεχνική σκηνή ευρωπαϊκών πόλεων. Οι φωτογραφίες του έχουν εκτεθεί σε γκαλερί και μουσεία (Γκούγκενχαϊμ στο Μπιλμπάο, Tate Modern στο Λονδίνο, Whitney Museum of American Art της Νέας Υόρκης, IVAM στη Βαλένθια, Μουσείο Reina Sofia στη Μαδρίτη). Εχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και εφημερίδες, όπως στα «Paris Match» και «Wall Street Journal». Περισσότερα από 100 μουσεία στον κόσμο έχουν περιλάβει τις φωτογραφίες του στις μόνιμες συλλογές τους και πολλοί συλλέκτες τις αγοράζουν για τις ιδιωτικές δικές τους (Μάλκολμ Φορμπς, Πέδρο Αλμοδόβαρ, Τζάνι Βερσάτσε). Ο ίδιος, όμως, αυτοπροσδιορίζεται, ακόμα, ως χίπι, χωρίς ωστόσο να χάνει τη στοχοπροσήλωσή του: «Δεν λέω να μην έχεις σχέδιο για τη ζωή σου. Ζήσε, όμως, τη στιγμή»…

Τρίτη, 3 Ιουνίου 2014

Άλλεν Γκίνσμπεργκ: Το «Ουρλιαχτό» της γενιάς των Μπιτ



Αναπόσπαστο κομμάτι της «Ιερής Τριάδας» των Μπίτ και βασικός εκπρόσωπος της «γενιάς των μπιτ», ο Allen Ginsberg υπήρξε ένα από τα «καλύτερα μυαλά της γενιάς του», μίας γενιάς που ήρθε σε ρήξη με την συντηρητική κοινωνία της Αμερικής. Το έργο του αποτελεί σημείο αναφοράς στην μεταμοντέρνα ποίηση, επηρεάζοντας σημαντικά, μαζί με τους συντρόφους του, τη λογοτεχνία του 20ου αιώνα. Του Παναγιώτη Κωνσταντίνου.



Γεννήθηκε στις 3 Ιουνίου 1926, στο Νιούαρκ του Νιου Τζέρσεϊ, Ο πατέρας του, ποιητής και δάσκαλος, βοήθησε τον γιο του να έρθει σε επαφή με την ποίηση, ενώ η μητέρα του, δασκάλα αλλά και μέλος του κομμουνιστικού κόμματος, τον μπόλιασε με το «μικρόβιο» της πολιτικής σκέψης και των κοινωνικών ανησυχιών.
 
Η ιδιαίτερη σχέση του
Allen Ginsberg με την μητέρα του, η οποία παρουσίαζε έντονα προβλήματα ψυχικής υγείας, αποτυπώνεται στο σπαρακτικό ποίημα του «Kaddish for Naomi Ginsberg». (Το Kaddish είναι εβραϊκή προσευχή για τους νεκρούς). Κατά τη διάρκεια της σχολικής ζωής του, ο Ginsberg θα έρθει σε επαφή με έργα σπουδαίων ποιητών, ωστόσο ως μαθητής θα γοητευτεί ιδιαίτερα από την ποίηση του Walt Whitman, από τον οποίο θα επηρεαστεί σημαντικά. 
 
Ο
Ginsberg ασπάζεται την αντίληψη πως οι προσωπικές εμπειρίες και οι σκέψεις ενός ανθρώπου μπορούν να έχουν απήχηση στο κόσμο. Αυτή η αντίληψη αποτέλεσε το θεμέλιο λίθο του έργου του Ginsberg, αλλά και γενικότερα της «γενιάς των μπιτ».
 
Ως φοιτητής πλέον στο πανεπιστήμιο
Columbia γνωρίζει τον Jack Kerouac και τον William Burroughs, τα δύο άλλα μέλη της «Ιερής Τριάδας». «Η μπιτ γενιά ήταν μία ομάδα φίλων και το μπιτ η ονομασία που δόθηκε σε μία φιλία», θα δηλώσει ο ίδιος πολλά χρόνια αργότερα (συνέντευξη στο «Περιοδικό» τον Μάρτιο του 1991). Η δεκαετία του ’50 θα μείνει στην παγκόσμια λογοτεχνία, ως η «Δεκαετία Μπιτ», η λογοτεχνία μίας γενιάς που εξεγείρεται, ανατρέπει και προκαλεί τη συντηρητική αμερικανική κοινωνία.

Ο Ginsberg μαγεύεται από το πάθος του Kerouac για τη ζωή και τις εμπειρίες. Τα επόμενα χρόνια, παρέα με μία ομάδα νέων που θα συγκροτήσουν τη «γενιά των μπιτ», θα ρουφήξει κάθε στιγμή, ξεκινώντας μία περιπετειώδη περιπλάνηση γεμάτη εμπειρίες, που σε αρκετές περιπτώσεις συνοδεύονται από  ναρκωτικά και αλκοόλ. Η ομοφυλοφιλία αποτέλεσε ένα ακόμα κομμάτι της ζωής του αντισυμβατικού νεαρού, ενώ δεν έλειψαν και τα μπλεξίματα με το νόμο.

Κυριακή, 1 Ιουνίου 2014

Rock in Athens 1985


«Αυτό το εισιτήριο θα γίνει κοιμητήριο». Τα επεισόδια στο Rock in Athens το 1985. Οι πέτρες στον Boy George και η παρέμβαση του Παπανδρέου... 



Η συναυλία του 1985 στο Καλλιμάρμαρο, είχε πολλούς λόγους να μείνει αξέχαστη. Ίσως οι λιγότερο σημαντικοί ήταν ο Αρκουδέας και ο Boy George.
Κι όμως, σχεδόν 30 χρόνια μετά, σχεδόν όλοι τους θυμούνται… Η συναυλία Rock in Athens το 1985 ήταν ένα από τα πιο πολυσυζητημένα γεγονότα της χρονιάς. Η ιδέα ήταν της υπουργού πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη με αφορμή ότι η Αθήνα ήταν πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης.
Ήταν η πρώτη φορά που τόσα μεγάλα ονόματα κατέφθασαν στην Ελλάδα. Ήταν η πρώτη φορά που δόθηκε το Καλλιμάρμαρο για ένα γεγονός που αφορούσε τη νεολαία. Δεν ήταν όμως η πρώτη φορά που η εκδήλωση στιγματίστηκε από μεγάλης έκτασης επεισόδια.
Πρώτη αιτία των επεισοδίων ήταν οι «τζαμπατζήδες». Δεύτερη, οι θεατές που μισούσαν τον BoyGeorge. Τρίτη και καλύτερη η αστυνομία που όταν έβρισκε ευκαιρία για ξύλο και δακρυγόνα δεν την άφηνε αναξιοποίητη.
Το πρόγραμμα της συναυλίας
Την Παρασκευή 26 Ιουλίου επρόκειτο να εμφανιστούν τη σκηνή τα εξής συγκροτήματα:
– Telephone
– Stranglers
– Depeche Mode
– Culture Club
Το Σάββατο 27 Ιουλίου θα ακολουθούσαν οι:
– Talk Talk
– Cure
– Nina Hagen
– The Clash
Η πρώτη μέρα ήταν και η πιο επεισοδιακή. Ο κόσμος που κατέφθανε ήταν δικαιολογημένα ξαναμμένος όχι μόνο λόγω του ενθουσιασμού, αλλά και λόγω της ασφυκτικής ζέστης.
Πολλοί παραπονέθηκαν για τα ζεστά αναψυκτικά σε τιμές φαρμακείου, ενώ άλλοι έτρεχαν να βραχούν στις μάνικες της αστυνομίας που υπήρχαν εκεί για λόγους τήρησης της τάξης.
Ξύλο μετά μουσικής… Stranglers
Όταν άρχισαν να παίζουν οι Stranglers, πολλοί φιλόμουσοι έξω από το Καλλιμάρμαρο απαιτούσαν να μπουν χωρίς εισιτήριο. Τα πνεύματα οξύνθηκαν και άρχισαν οι γνωστές ανταλλαγές με τους αστυνομικούς: ξύλα, πέτρες, γκλομπ, μολότοφ και μπινελίκια.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εποχής, ο επικεφαλής των ΜΑΤ, ο πασίγνωστος Νίκων Αρκουδέας που τότε ήταν στις δόξες του, είχε προχωρήσει σε διαπραγματεύσεις με τους τσαμπατζήδες. Τελικά τους επέτρεψε την είσοδο για να ηρεμήσει η κατάσταση.
Δεν ειδοποίησε όμως την εσωτερική φρουρά. Κατά συνέπεια όταν οι συνάδελφοί του είδαν την ομάδα των ροκάδων να πλησιάζει στα κιγκλιδώματα, θεώρησαν ότι αντιμετωπίζουν έφοδο και πέρασαν στην αντεπίθεση… έτσι ξαναξεκίνησε ο καυγάς. Ο τελικός απολογισμός περιελάμβανε:
– Πυρκαγιά από μολότωφ στο δάσος Αρδηττού
– Καταστροφές στα οχήματα των συγκροτημάτων
– Ολοσχερή καταστροφή δυο Ι.Χ. αυτοκινήτων, ένα εκ των οποίων ανήκε σε υπάλληλο των εκδοτηρίων την οποία διαβεβαίωσαν ότι θα αποζημιωθεί
– Δεκάδες τραυματίες νέους αλλά και 14 αστυνομικούς, καθώς και τον φωτορεπόρτερ Κώστα Γεωργόπουλο
– Την εμπέδωση του γνωστού συνθήματος της εποχής: «ΜΑΤ και ΜΕΑ για μια Ελλάδα νέα» καθώς και το νέο σύνθημα: «Αυτό το εισιτήριο θα γίνει κοιμητήριο»!



Ο τρόπος πυρόσβεσης του Γιώργου Παπανδρέου
Τα πνεύματα προσπάθησε να κατευνάσει ο Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος μια μέρα πριν είχε ορκιστεί Υφυπουργός Πολιτισμού.